Polska Umma – Szanse Zagrożenia Wyzwania

polska umma

Nowy numer „As-Salam”

23 grudnia trafia do sprzedaży nowy numer „As-Salam” – nr 3 (29) 2013/1435. Tematem przewodnim wydania jest Polska Umma. Artykuł stanowi próbę analizy i odpowiedzi – po raz pierwszy w Polsce w tak szerokim zakresie – na doniosłe pytania, o to, czy można mówić o polskiej społeczności muzułmańskiej przez pryzmat określonej tożsamości, a jeśli tak, to jaka jest to tożsamość, jakie stoją przed nią wyzwania i zagrożenia, w jaki sposób muzułmanki i muzułmanie powinni określać swoją pozycję w całym społeczeństwie?

Wspólnota muzułmańska w Polsce pomimo niewielkiej liczebności stanowi przykład niezwykłej różnorodności. Grupę tę tworzą zarówno polscy Tatarzy, imigranci z krajów muzułmańskich – zarówno ci starsi (wraz z dwu, a niekiedy i trój-pokoleniowymi rodzinami), którzy są już wieloletnimi obywatelami naszego kraju, jak i ci najmłodsi, pracownicy korporacji międzynarodowych na kontraktach, a także i konwertyci. Istotnego znaczenia, szczególnie dzisiaj, nabierają pytania o kwestię asymilacji – czy jest to zjawisko pożądane, czy stanowi zagrożenie dla mniejszości religijnej? Z punktu widzenia Polskej Ummy, szczególnego znaczenia nabiera poszukiwanie odpowiedzi na pytanie o to, jak zachować własną tożsamość, nie skazując się jednocześnie na gettozizację czy marginalizację, wnosząc jednocześnie pozytywny wkład w społeczeństwo? W perspektywie tej jedną z najważniejszych pozostaje oczywiście kwestia religijności – „przywiązania do Boga”.

Rozważenia różnorodnych kontekstów i aspektów pytania o „polską Ummę” podjął się Imam dr Ali Abi Issa w opracowanym przez siebie Temacie Numeru. Autor wychodząc od etymologii terminu „umma”, oparł swój artykuł na analizie czterech wersetów Qur’anu kluczowych dla teologicznego określenia znaczenia tego pojęcia, wskazując na kluczowe dla zachownia tożsamości muzułmańskiej elementy. Pierwszy z nich odnosi się do monoteizmu, drugi wskazuje na drogę środka i umiaru, jaką powinna podążać umma, trzeci na misję muzułmańskiej wspólnoty, czyli dążenie do dobra, czwarty zaś na postawę obywatelską cechującą ummę. Tylko dochowanie wierności własnym wartościom, przy jednoczesnym zaangażowaniu w pozytywną działalność na rzecz całego społeczeństwa, może pozwolić uniknąć zagrożeń związanych z asymilacją, przy jednoczesnym otwarciu się „na zewnątrz”. Jak pisze autor: „Niektórzy uważają, że ochrona ich tożsamości jako mniejszości religijnej wiąże się z zabieganiem o uzyskanie uznania większości, co musi odbyć się «kosztem Boga», prowadząc w konsekwencji do asymilacji tak, że w ten sposób z tego rodzaju wspólnoty wiernych pozostaje jedynie garstka przedstawicieli starszego pokolenia”. Tymczasem, otwarcie się na innych nie musi być równoznaczne z zakwestionowaniem własnej religii. Pozytywny wkład w społeczeństwo może być realizowany właśnie wtedy, kiedy umma jest świadoma swojej tożsamości, zaś dialog z innymi – zarówno wierzącymi, jak również ateistami – nie jest rozumiany jako poszukiwanie za wszelką cenę sposobu na akceptację. „Należy go raczej ujmować jako otwartość w czasie, kiedy dążymy do bliższego, wzajemnego poznania się”.

Zachowując prawo do własnej religii, mając świadomość własnej wartości, można równocześnie przeciwstawić się dążeniom islamofobów do zmarginalizowania ummy. Jednak istotne jest również to, aby pamiętać, iż „[...] umma to z pewnością wspólnota o znaczeniu wielokulturowym, wieloetnicznym, wielojęzykowym, nieograniczona regionalnie, a najważniejszym elementem określonej w ten sposób tożsamości, wymagającym ochrony, jest relacja z Bogiem i trzymanie się Jego «węzła»”, zaś „stanowisko ummy powinno być dalekie od wszelkich skrajności, co oznacza stronienie zarówno od nadgorliwości religijnej, jak i od lekceważenia nakazów religii”.

Nieuchronnym wnioskiem w tej sytuacji jest przekonanie, iż „Polska Umma nie powinna pozwolić na to, że lekceważy się ją lub uznaje za bezwartościową – czyli sprowadzić do roli, którą widzą dla niej islamofobowie. Musi ona postrzegać samą siebie jako spadkobierczynię muzułmańskiej spuścizny religijnej, historycznej, naukowej oraz kulturowej”. Zatem, równoczesne dbanie o fundamenty własnej tożsamości połączone z otwarciem na innych, które może być realizowane dzięki silnemu poczuciu własnej wartości, okazuje się być i drogą, i wyzwaniem dla młodej polskiej Ummy, zaś przywiązanie do Boga niezbędnym tego fundamentem.

Źródło: http://www.as-salam.pl/

Kategorie: Biblioteka